| Arche さんのプロフィール- Door To The Arcadia -フォトブログリスト | ヘルプ |
|
11月24日 Repeat&Repeat -Chapter I- -Repeat & Repeat -
~Chapter I~
-" Nither World "-
........
....
....เธอ....
...เธอเป็นใครกัน?....
....และที่นี่มันที่ไหน ทำไมมันถึงมืดและหนาวเหลือเกิน......
คิวรีสพูดพร้อมกับทรุดตัวลงมือโอบกอดร่างกายของตัวเองเพื่อสร้างความอบอุ่น
เธอยังคงจมดิ่งสู่ความฝันเดิม บรรยากาศเย็นยะเยือก และความมืดที่โอบล้อมพื้นที่ๆว่างเปล่า
ที่นั่น.....มีเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆยืนอยู่.....ยืนอยู่ด้านหน้าของคิวรีส
คิวรีสเงยหน้ามองเด็กสาวคนนั้น ใบหน้าสีขาวนวลของเธอถูกผมด้านหน้ายาวลงมาปิดดวงตาทำให้คิวรีสมองเห็นใบหน้าไม่ชัด
แต่กระนั้น คิวรีสก็รู้สึกว่าเด็กคนนี้กำลังจ้องมองเธอ คิวรีสเงยหน้าขึ้นมองอีกครั้ง พร้อมกับคำพูดที่หลุดออกมาจากปาก
"เธอคือใครกันแน่?"
"แล้ว....ก็จะ...ใจเอง...." คำพูดของเด็กน้อยเบื้องหน้าช่างแผ่วเบานัก ทำให้คิวรีสฟังไม่ถนัด
เธอไม่เข้าใจว่าเด็กคนนี้กำลังพูดอะไร ใบหน้าที่ถูกปิดไว้และรอยยิ้มอันเย็นชาที่ทำเอาคิวรีสตัวสั่นเทา
ก่อนที่จะมีคำพูดออกมาจากปาก เด็กน้อยคนนั้นก็หายไปจากเบื้องหน้าภายใต้ความมืดมิดของบรรยากาศรอบข้าง
"เดี๋ยว!!!" คิวรีสตะโกนก้อง
"อย่าเพิ่งไป!!!" ถึงจะตะโกนเท่าไหร่ก็ไร้เสียงตอบกลับ
เสียงของเธอสะท้อนกึกก้องไปทั่วในความมืดมิด
"ใครก็ได้ ได้โปรด!!!" คิวรีสตะโกนพร้อมกับลุกขึ้นวิ่ง มิอาจจะคุมสติตัวเองได้อีกต่อไปแล้ว คิวรีสยังคงวิ่งต่อไปเรื่อยๆ ไร้จุดหมาย ไร้ผู้คน บรรยากาศที่มืดมิด และ พื้นที่ๆว่างเปล่า เธอมิอาจเจอใครรึแม้แต่จะมองเห็นใคร
สุดท้ายก็นั่งทรุดตัวลงอีกครั้งพร้อมกับเริ่มร้องไห้
ความมืด ความกลัว สิ่งต่างๆโถมเข้ามาในตัว......หยุดไม่ได้ที่จะร้องไห้ ถึงแม้เธอจะกลัวเด็กผู้หญิงคนนั้น
แต่...
เธอกลัวมากกว่าที่จะอยู่คนเดียว ถึงแม้เด็กคนนั้นอยากที่จะฆ่าเธอ เธอก็คงจะยอมให้ฆ่า เพราะอย่างน้อยตอนตายก็ยังมีคนยืนอยู่ข้างๆถึงแม้คนนั้นๆจะเป็นคนสังหารเธอเอง ระหว่างที่คิดอยุ่นั้นก็เกิดแสงสว่างจ้าขึ้น ความมืดรอบข้างถูกปกคลุมด้วยแสงสว่างจ้า แสงนั้นทำเอาเธอตาพร่าจนต้องยกแขนขึ้นมาบังตา และก่อนที่จะรุ้สึกตัวอีกครั้งก็ถูกแสงนั้นกลืนกินไป
...........
....
...........
คิวรีสตื่นขึ้น แสงจากหน้าต่างไม้สีแดงข้างเตียงส่องกระทบกับใบหน้า
เธอค่อยๆลุกขึ้นพร้อมกับหันไปมองรอบข้าง
กำแพงสีขาวสว่างที่ถูกอาบไปด้วยแสงจ้าลอดเข้ามาทางหน้าต่าง ห้องเล็กๆ ที่มีพื้นและเพดานไม้สีน้ำตาลอ่อน ลมที่พัดเข้ามาทางหน้าต่างพัดตีกับม่านสีขาวดูพริ้วไสว
(ที่นี่ที่ไหน? และชั้นมาอยู่ที่นีได้ยังไงล่ะ?) คำถามผุดขึ้นในสมอง
ระหว่างที่กำลังสับสนอยู่นั้นประตูห้องก็ได้ถูกเปิดขึ้นพร้อมกับเสียงของผู้เข้ามา
"อ่ะ ตื่นแล้วเหรอคะ"
สาวน้อยผมยาวสีเงินในชุดของคนทรง* เธอคงดูเหมือนคนปกติถ้าเธอไม่มีหูสีน้ำตาลขาว และหางสีน้ำตาลปลายขาวโผล่ออกมาจากศีรษะและบั้นท้าย ในมือนั้นกำลังถือขันไม้อยู่
"เอาล่ะค่ะ ถ้าตื่นแล้ว ขอเช็ดตัวหน่อยนะคะ" สาวน้อยในชุดคนทรงเคลื่อนตัวมานั่งบนเตียงข้างพร้อมกับยื่นมือมาปลดเสื้อของคิวรีสออก
"เดี๋ยว!! เดี๋ยวก่อนซิ" คิวรีสพูดพร้อมกับผลักมือของคนทรงคนนั้นออก เธอรีบเอามือจับเสื้อผ้าให้มาปิดร่างกาย
แต่เสื้อผ้าสีขาวอ่อนที่เธอใส่อยู่นั้นได้ขาด ทำให้ตอนนี้ดูน่าอายยิ่งกว่าตอนไม่ใส่เสื้อเสียอีก
เธอนึกได้....นี่ไม่ใช่เสื้อของฉันนิ แล้วนี่ฉันใส่เสื้อของใครอยู่กันล่ะ
"แหม~~~ คงฉันจะเช็ดตัวไม่เห็นต้องอายขนาดฉีกเสื้อเลยนิคะ" สาวน้อยคนทรงคนนั้นพูดขึ้น ทำเอาคิวรีสหน้าแดงจากการกระทำของเธอ
"และก็ไม่ต้องอายหรอกนะคะ เพราะฉันเช็ดตัวให้คุณมาหลายรอบแล้ว" สาวน้อยคนทรงพูดต่อ
"หา~~!" คิวรีสสะดุ้ง เธอสับสน คนๆนี้คือใครกัน นี่เธอเห็นร่างกายชั้นหลายรอบแล้วรึเนี่ย
"แหมๆ ไม่ต้องคิดมากหรอกค่ะ ฉันแค่เช็ดตัวเฉยๆ ไม่ได้ทำอะไรคุณหรอกค่ะ สาวน้อยคนทรงพูด เธอคงรู้ว่าคิวรีสสับสนจากท่าทางกระวนกระวาย
"คุณหลับไปถึงสามวันเชียวนะคะ"
"3 วัน.....แล้ว......" คิวรีสยังคงสงสัย นี่ฉันหลับไปสามวันเลยเหรอเนี่ย
"ใช่แล้วค่ะคุณหลับไปถึงสามวัน แถมจากที่ฉันดูคุณจะฝันร้ายด้วย เหงื่อแตกซิด แถมยังครวญคราญตลอดด้วยนะคะว่า อย่าไปๆ ฉันกลัวคุณจะไม่สบายจึงเช็ดตัวให้คุณค่ะ" เธอกล่าวแก่คิวรีส
"อย่างงั้นหรอคะงั้นฉันก็ต้องขอบคุณ.......อ่อคือ"
"จิอาคิค่ะ ฮาเซกาว่า จิอาคิ" หญิงสาวแนะนำตัวเองแก่คิวรีส
"ค่ะ ขอบคุณมากค่ะคุณจิอาคิ ฉันชื่อคิวรีส คิวรีส เอวานธิเรียค่ะยินดีที่ได้รู้จัก" คิวรีสขอบคุณจิอาคิพร้อมกับแนะนำตัว
"แหม ไม่ต้องเรียกคุณจิอาคิหรอกค่ะเรียกแค่ จิอาคิ ก็ได้ค่ะ"
"เอ่อ ไม่ได้หรอกค่ะ คุณ....!!" ก่อนที่คิวรีสจะพูดต่อเธอกลับถูกมือของจิอาคิมาปิดปากไว้ซะก่อน
"จิอาคิค่ะ" จิอาคิยิ้มพร้อมกับปล่อยมือของตัวเองออกจากปากของจิอาคิ พร้อมกับเอาม้าชุบน้ำในขันบิดพอหมาดแล้วเอามาลูบตัวของคิวรีส
"ค่ะ" คิวรีสรุ้ว่ามันไม่ค่อยเหมาะที่จะเรียกชื่อคนที่เพิ่งจะเจอกันฮ้วนๆ แต่ถ้าเจ้าตัวต้องการก็ช่างเถอะ เธอคิด
"อ่อ คือว่า คุณ เอ๊ย จิอาคิ ที่นี่คือที่ไหนเหรอคะ" คิวรีสถามกับจิอาคิที่ขณะนี้กำลังเช็ดตัวให้
"บ้านของฉันน่ะค่ะ" จิอาคิตอบ
"เอ่อคือไม่ใช่ค่ะ ฉันอยากรู้ว่าที่นี่ อ่อ อยู่ที่ไหนน่ะค่ะ" คิวรีสยังคงถามจิอาคิด้วยอาการเกรงใจและอาย
"อ๋อ ที่นี่คือศาลเจ้าริวงูน่ะค่ะ"
"แล้วศาลเจ้านี้อยู่ที่ไหนของโลกเหรอคะ"
"โลก? นี่เคียจังพูดถึงอะไรเหรอคะ" จิอาคิพูดแก่คิวรีสด้วยความสงสัย
"อ่อคือ โลกก็คือโลกน่ะคะ เอ่อ แล้ว เคียจังนี่....."
"ชื่อของคุณไงคะ เคียจัง ก็มาจากคิวรีสไงคะ " จิอาคิตอบ
"อ่ะค่ะ" เธอพอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมจิอาคิถึงมะค่อยถือเรื่องเรียกชื่อ
"ว่าแต่คุณจิอาคิไม่รู้จักโลกจริงเหรอคะ ว้าย...!" เธอเผลอเรียกคุณอีกแล้วจิอาคิจึงแกล้งขยับมือมาจับหน้าอกของเธอ
"จิอาคิค่ะ อิๆ โลกที่เคียจังพูดถึงนี่คืออะไรเหรอคะ" จิอาคิพูดพร้อมกับเริ่มขยับมือ ซึ่งมือของเธอตอนนี้ยังอยู่ที่หน้าอกของคิวรีส ลูบไล้ผิวอย่างช้าๆ มือข้างซ้ายค่อยๆเคลื่อนลงด้านล่าง ส่วนมือข้างขวายังคงอยู่ที่หน้าอกนวดเบาๆอย่างอ่อนโยน
"อา~~ เดี๋ยวค่ะ!!" คิวรีสเริ่มรุ้สึกตัวถึงผลักออกจากจิอาคิ มือหยิบผ้าห่มสีขาวมาคลุมกาย แต่หน้าของเธอแดงฉ่าไปด้วยความอาย
"ชั้นหมายความว่าคุณเรียก เอ่อ จะว่าไงดี สิ่งที่เรายืนอยู่บนอยู่ตอนนี้ว่าอะไรน่ะค่ะ" คิวรีสตั้งหลักพร้อมกับถามแก่จิอาคิด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ
"อ๋อ ถ้าคุณหมายถึงสถานที่ๆ ที่นี้ตั้งอยู่ฉันก็บอกได้ว่าเราอยู่ในมิติเซเลเทียน่ะค่ะ" จิอาคิตอบกับคิวรีส ใบหน้ายิ้มพร้อมกับหัวเราะเล็กๆ
"มิติ...เซเลเทีย......" คิวรีสพึมพำ
.....นี่ฉันมาอยู่ที่ไหนกันเนี่ย.....
.........แล้วอาณาจักรของฉันล่ะ.......
...แล้วทำไมคุณจิอาคิถึงไม่รู้จักโลกนะ.......
...อย่างงี้ฉันจะกลับไปยังไงล่ะเนี่ย...........
----------------------------------------------------------------------------------------------------
*คนทรง : มิโกะของญี่ปุ่น เป็นหญิงสาวที่รับใช้พระเจ้า แต่งตัวด้วยเสื้อสีขาวและฮากะมะสีแดงยาว
----------------------------------------------------------------------------------------------------
หุๆ หลังจากดองไว้นาน ออกมาและค่าคิๆ นิยาย Repeat&Repeat ตอนต่อ
ติชมนิยายรึมีอะไรโพสไว้ค่าหุๆ
คนอยากอ่านตอนแรกๆลงไปล่างๆเดี๋ยวก๊ะเจอนะ 10月19日 - Eternal of the Eternity -สวัสดีค่าหลังจากห่างหายไปนานมากๆ
เนื่องด้วยเรื่องต่างๆที่ถาโถมเข้ามาหาแบบไม่หยุดหย่อนทำเอามะว่างซะที
ทำไมหนาฤดูใบไม่ร่วงถึงผ่านไปเร็วจัง (ชอบฤดูฝนกับฤดูใบไม้ร่วงเป็นพิเศษ)
ถึงจะมาโพสแต่ก๊ะนึกเรื่องที่จะเขียนมะออกซะทีมันเยอะแยะไปหมด
เอาเป็นว่าต่อไปนี้จะอัพทุกอาทิตย์อย่าน้อยหนึ่งครั่งละกันค่อยๆเขียนมันคงหมดอุๆ
----------------------------------------------------------------------------------------------
The Eternal Time............
The time that part by more and more but it never stops.
The Eternal Wind...........
The wind that blows and continues to blow.
The Eternal Dream.........
The Dream that births together with anything life.
The Eternal Love...........
The Love that makes never ending story.
The Eternal Snow..........
The Snow that keeps falling and make the world become white.
The Eternal Wish...........
The Wish that continues to become true.
The Eternal Song..........
The Song that sing for generations to generations.
The Eternal Rain...........
The Rain that Falling to cool my heart.
The Eternal Tear...........
The Tear that continues come out whenever I have a fight with you.
The Eternal Me.............
I that always the same for someone I love.
----------------------------------------------------------------------------------------------
กลอนน้ำเน่าเช่นเดิม หุๆ แถมเพลง Eternal Snow 3 Ver. ด้วยแง้วๆ
ช่วงนี้บ้า Shakugan no SHANA มากๆ ชอบด้วยแง้วๆ
"It would better if I never exists , if i died and make someone cried."
#http://www.ugguild.com/download/Eternal Snow.mp3
#http://www.ugguild.com/download/ETERNAL SNOW ~Route;L version~.mp3
#http://www.ugguild.com/download/ETERNAL SNOW ~diamond dust madoka remix~.mp3 8月22日 - Off Topic -- Off Topic Talk -
Hi Again Meow~Meow~~~~
It's been a long time...Meow
Now I got a little busy about the other things
So the "Repeat&Repeat" story will be skipped for time being.
To tell the trust, the thing that makes me busy.............it's actually a New Summon Night Series.
"Summon Night Ex-thesis"
Ainna wakes up , she finds herself in the dark cave.
"Oh, you wake up." the voice of unknown said.
"Do you all right?" the voice continues asked.
Why is she here? How is she here?
"Do you Remember anythings?" the voice asked.
She Begins to think of the past.
No memories but only hurts fade up in her head.
She can't remember anything but only her name.....
"Ainna is my name that all I know."
What will go next you guess or just go and buy it.
Actually, you can play with another character "Leon" but I don't like he much so I prefer to tell the story of "Ainna"
Ps.The serie of summonnight had changed from the SLG-RPG to ACT-RPG. [I think It's a lot more fun]
Ps2. The game is for PS2. :P
Ps3. The game uses very easy jap if you can read or listen please do!!
Ps4. It's actually a short game only 8-12 hours you can clear it [I clear all 4 Endings , get all summon , Compete Gallary in 2 Days only
more info: www.summonnight.net
Now the website has the present event. if you win, you will get a visual book with Ainna&Leon signature
=================================================================
หุๆ ข้างบนมะได้ช๊อคแกรมม่านะอาจผิดบ้างแงบๆภาษาพูดล้วนๆ เอิ้กๆๆ
ค่ามะขอแปลนาคะมะมีเวลา(ความจริงคือขี้เกียจอ่ะแหละ)
เอาสั้นๆก๊ะคือ นิยาย Repeat&Repeat ขอพักไว้ก่อนนาคะแง้วๆๆ
อีกเรื่องก๊ะคือ ใครลงไปชิงโชคที่เวป summonnight และได้มาไอขอน้าเอิ้กๆๆ
ใครเล่นก๊ะคุยกันบ้างน้าแง้วๆๆ ติดตรงไหนถามไอได้เมี๊ยวๆๆ
และสุดท้ายนี้ขอให้ทุกๆท่านสุขภาพดีค่า
Ps. ซื้อแมวตัวใหม่อีกแล้ว มะน่าไปร้านสัตว์เลี้ยงเลยเรา ดันไปเจอลูกแมวพันธุ์ scottish fold หูตก ยืนเกาะกระจกทะมะไหว
กลับมานอนเล่นที่บ้าน1วันสุดท้ายก๊ะกลับไปซื้ออยู่ดีแง้วๆๆๆ เพิ่งเดือนครึ่งเองขี้อ้อนมากๆเลย เดินตามตลอดน่ารัก ถึงจะถ่ายเรี่ยราดบ้างแต่ก๊ะยังเด็กเลยมะได้หัดให้มัน แต่ความน่ารักก๊ะให้อภัยได้แง้วๆๆ
ไว้ว่างๆจะถ่ายรูปและอัพให้ดูน้าแง้วๆๆ 7月10日 ~Repeat & Repeat~ Start Meow Meow- Repeat & Repeat -
By. Alma F. Scudelia
เวลา.......เวลาของฉัน
นานเท่าไหร่แล้วที่ชั้นไม่สนใจเวลา
ใคร.............เธอคือใคร?
ทำไมถึงมองฉันแบบนั้น เดี๋ยว....เดี๋ยวก่อนซิกลับมาก่อน
อย่าเพิ่งไป อย่าทิ้งชั้นไป ได้โปรดเถอะ ได้โปรด........!!
พึ่บบบ!!!
คิวรีสตื่นขึ้น
ท้องฟ้าสีน้ำเงินแดง จันทราที่กำลังจะหายไปจากขอบฟ้าดวงอาทิตย์ที่กำลังจะขึ้น บรรยากาศเดิมๆที่คุ้นเคย ใช่ที่นี่คือที่บรรทมของเธอ
ท่ามกลางที่ว่างอันเต็มไปด้วยผืนหญ้า เหล่านกน้อยร้องเพลงขับขานต้อนรับการมาของวันใหม่
ลมรุ่งอรุณพัดผ่านนำพาความเย็นสบายแต่แฝงไปด้วยความอบอุ่น
แต่ตอนนี้ร่างของเธอได้ชุ่มไปด้วยเหงื่อ
........ความฝัน.........
เธอคิดขึ้นในใจ ทั้งหมดที่เห็นเมื่อกี้คือความฝันเหรอเนี่ย
แม้จะกลัวสุนัข แต่มันก็ยังเทียบไม่ได้กับความฝันนี้ ตัวเธอยังสั่นไม่หยุด
"(ฉันไม่เคยกลัวอะไรเท่านี้มาก่อน)" เด็กสาวในความฝันของเธอมองเธอด้วยสายตาอันเย็นชา
ไร้สี แววตา อารมณ์ และไร้ความรู้สึก
ดวงตาคู่นั้นยังติดตาเธออยู่ แม้อยากจะลืมมันก็ไม่อาจเลือนหาย
เด็กคนนั้นคือใครกัน ความคิดหลายอย่างแทรกเข้ามาในหัวของคิวรีส
ความรู้สึกที่ทะลักออกมาจากร่างกาย ทำเอาต้องกุมขมับ
ความกลัว จาก ความฝัน
ความกลัว จาก ความจริง
ความกลัวที่จะต้องอยู่คนเดียว
และความกลัวอันเกิดจากสายตาคู่นั้น
ระหว่างที่กำลังนั่งกุมขมับอยู่บนเตียงต้นหญ้านั้นเอง สายลมได้พัดอย่างรุนแรง
พร้อมกับชายที่ปรากฏตัวขึ้นด้านหน้า
ชายที่มีดวงตาไร้อารมณ์และความรู้สึกเหมือนเด็กสาวที่เธอเจอในความฝัน
...........ดิลิต้า..............
เธอนึกออกทันที ใช่แล้วสายตาคู่นั้น ดวงตาของดิลิต้า แต่ทำไมเด็กคนนั้นถึงมีสายตาเหมือนกับดิลิต้าล่ะ
"ได้เวลาแล้วพะยะค่ะองค์หญิง..." ดิลิต้าเอ๋ยขึ้น พร้อมกับขยับร่างเข้ามาใกล้คิวรีส
"................." เธอยังคงจมอยู่ในห้วงความสับสน น้ำตาค่อยๆไหลออกมาเพราะความกลัว
"อย่าเข้ามา!!!!" เธอตะโกนห้ามชายที่กำลังเดินเข้ามาใกล้
"..............." ดิลิต้าหยุดทันทีที่คิวรีสกล่าวกับเขา
"ขอโทษ........" คิวรีสพูดขึ้นด้วยเสียงเหนื่อยหอบ
"..................." ดิลิต้าตอบรับด้วยความเงียบพร้อมกับคำนับและถอยออกมา
"ทำไมนายไม่พูดอะไรบ้าง นายทำเป็นแค่ทำตามคำสั่งงั้นเหรอ ถ้าชั้นสั่งให้นายไปตายล่ะนายจะไปงั้นเหรอ?" คิวรีสตะโกน เธอไม่พอใจกับท่าทางเย็นชาของดิลิต้าและสายตาของดิลิต้าเป็นอย่างมาก
".....ถ้านั่นเป็นคำสั่ง......" ดิลิต้าตอบกลับด้วยน้ำเสียงอันเย็นชา
เธอไม่ชอบน้ำเสียงนั้นเลย มันทำให้ดูเหมือนว่าโดนจับแช่แข๊ง
ตึง!!!!!!! เสียงดังมากผุดขึ้นในหัว ทำเอาเธอต้องเอามือกุมขมับอีกครั้ง
ร่างกายร้อนขึ้นเรื่อยๆ ความร้อนอะไรกันเนี่ย ความเจ๊บปวดนี่อะไรกัน
เธอเอามือกุมหน้าอก ตอนนี้รู้สึกเหมือนหัวใจของเธอกำลังไหม้ไฟอยู่ภายใน
ดิลิต้าเห็นดังนั้น เขาค่อยๆเดินเข้ามาหาอย่างช้า
"แฮ่กๆ.....อ...ย่า..เข้า...มา...นี่....เป็นคำสั่ง.." ข้อความจากปากของคิวรีสทำให้เขาต้องหยุดชะงัก
ตึงๆๆๆๆ!!! เสียงในหัวเธอดังขึ้นเรื่อยๆ ทุกครั้งที่ดังตัวเธอก็ร้อนขึ้นทุกทีๆ "(ฉันเป็นอะไรไปเนี่ย)"
"อ้ากกกกกกกกก!!!......." เธอตะโกนลั่น ร่างกายลอยขึ้น ท้องฟ้าเบื้องบนแตกออก
มิติรอบด้านบิดเบี้ยว หลังจากนั้นเธอก็สลบไปท่ามกลางแสงอาทิตย์ที่กำลังขึ้น
ภาพสุดท้ายในความทรงจำของเธอคือ ดิลิต้ายังคงไม่เคลื่อนไหวแต่โค้งให้แก่เธอ เขาต้องรู้อะไรแน่........
~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
จบซะทีตอนนี้อุๆ ยาวไปเยยมะได้อัพนานไปนิด กว่าจะแต่งต่อได้
build อารมณ์อยู่นานมากๆ ไม่รู้จะเขียนออกมายังไงดีให้เห็นภาพสุดท้ายก็เล่นได้
ตอนหลอนประสาทหนึง่ตอนอุๆๆๆ ใครอ่านมะเข้าใจตรงไหนบอกได้จ้าจะได้แก้ไขให้เขาใจง่ายยิ่งขึ้น
ช่วงนี้งานเยอะมากๆๆ เลยทั้งมหาลัยทั้งงานที่ทำ ไม่ค่อยมีเวลาเยยแง้ๆๆๆ
สุดท้ายอ่านแล้วเม้นด้วยนาคะ มะงั้น ฮิๆๆๆ ฮุๆๆๆ โฮะๆๆๆๆๆ
ไว้เจอกันใหม่ค่า
-Alma Scudelia- 6月17日 - Repeat & Repeat - First Continue- Repeat & Repeat -
ดวงจันทร์สีขาวนวลทอประกายแสงอยู่บนฝากฟ้า ฉายแสงบดบังดวงดาว
"ชั้นตัดสินใจถูกรึเปล่า......." คิวรีสยังคงรำพึงกับตัวเองหลังจากการเรียกประชุม
เธอยังคงนั่งอยู่บนสถานที่เดิมกับที่ได้นั่งและประชุมกับพวกแมวทั้งหลาย ผมสะท้อนแสงจันทร์ทอประกายสีเงินออกอย่างสง่าแต่เศร้าสร้อย
"ชั้นทำถูกรึเปล่า........" เธอยังคงถามแก่ตัวเอง ในขณะที่นั่งกอดเข่าอยู่บนท่อ น้ำตาหยดเล็กๆ ไหลออกมาจากหางตา
"กระหม่อมคิดว่าท่านทรงตัดสินใจถูกแล้วพะยะค่า" เสียงๆหนึ่งดังขึ้นท่ามกลางความเงียบสงบ พร้อมกับที่คิวรีสหันไปหาที่มาของเสียงนั้น
หนุ่มน้อยหูแมวผมสีดำสนิท ภายในชุดบาร์เทนเดอร์เดินอย่างสุภาพออกมาจากเงามืดของต้นไม้ใหญ่ สีหน้าแสดงให้เห็นความสุภาพและมีความเป็นผู้ดี เขาคงไม่ต่างกับบาร์เทนเดอร์ถ้าไม่มีหูและหางสีดำขลับอยู่บนศีรษะและด้านหลัง
"ดิลิต้า? ดิลิต้าหรอ" คิวริสถามแก่บุคคลที่มาเยือนพร้อมกับเช็ดน้ำตาที่ไหลออกมา
"พะยะค่ะ" หนุ่มน้อยพูดพร้อมกับก้มคำนับอย่างสุภาพ
"นี่ที่นายพูดเมื่อกี้หมายความว่ายังไง!!" คิวรีสพูดพร้อมกับกระโดดไปยังหน้าดิลิต้า
"กระหม่อมหมายความดังที่กระหม่อมพึ่งกล่าวไปพะยะค่ะ" ดิลิต้ายังคงตอบคิวรีสกลับด้วยหน้าตานิ่งเฉย
"รู้มั้ยนายกำลังพูดอะไรอยู่ รู้มั้ยห๊า!! นายกำลังพูดอะไรออกมา นายจะให้ชั้นเอาเหล่าพวกพ้องที่แสนดีไปสู้กับพวกสุนัขงั้นหรอ!!!" คิวรีสตะโกนออกมา น้ำตาที่พึ่งแห้งเมื่อกี้ได้ไหลออกมาอีกครั้ง
"รู้มั้ย!! ถ้าเกิดพวกเราไปสู้กับพวกสุนัขจะเป็นยังไง ถึงพวกเราจะมีจำนวนมากกว่า แต่ถ้าเกิดมีใครตายขึ้นมาจะเป็นยังไง!!" เธอตะโกนต่อพร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบหน้าสีขาว
เมฆสีทมิฬปกคลุมท้องฟ้า พร้อมกัยหยาดตกที่ตกลงมา บดบังดวงจันทราที่ฉายแสนอยู่ในตอนแรก ฝนตกหนักขึ้นเรื่อยๆ แต่ท่ามเสียงฝนนั้น ยังไม่มีเสียงตอบออกมาจากปากของดิลิต้า
"กระหม่อมทราบดีว่ามันเจ็บปวดเพียงไร ถ้าสงครามเกิดขึ้นการบาดเจ็บและล้มตายคงจะเป็นเรื่องที่เลี่ยงไม่ได้" ประโยคแรกดังมาจากปากของดิลิต้าท่ามกลางเสียงสายฝนที่ตกอย่างหนัก
"แต่ท่านเป็นผู้นำของเรา ท่านจะแสดงความอ่อนแอออกมาไม่ได้เด็ดขาด!! ถ้าท่านเข้าใจแล้วกระหม่อมขอตัว" ดิลิต้าพูดจบ เขาก้มคำนับพร้อมกับถอยตัวและหายไปจากสายตาท่ามกลางสายฝนที่ไหลริน
"เดี๋ยว!ดิลิต้า!! กลับมานะ!! กลับมา!!!! ชั้นขอสั่งให้นายกลับมาเดี๋ยวนี้~~~!!!!" คิวรีสตะโกนพร้อมกับน้ำตาที่ไหลเอ่อ
ฉันควรจะทำยังไงดี ฉันจะทำยังไงให้สงครามครั้งนี้หยุดได้ ฉันไม่อยากให้ใครตาย แล้วฉันต้องทำอย่างไรล่ะ ความคิดยังคงตีกันในหัวของเธอ ทั้งความเศร้า ความโกรธ ความสงสัย อารมณ์ตอนนี้ของเธอไม่อาจจะบรรยายได้แต่สิ่งที่เธอรู้อย่างนึงก็คือ ฉันจะต้องหยุดสงครามครั้งนี้ให้ได้
------------------------------------------------------------------------------------------------------ อ่านตอนนี้และอาจงงนิดๆ เพราะบรรยายแปลกๆ อิๆ เขียนฉากเศร้าๆ ทั้งทีพยายามจะให้เศร้าและนึกภาพให้ออกมากที่สุด แต่ก๊ะนะอารมณ์ตอนแต่งตรงกันเลยเพิ่งสอบการตลาดเสร็จเกือบร้องไห้ Ps. เม้อให้ด้วยน้าติชมทีแง้วๆๆ Ps2. ใครอ่านมะเม้มขอให้วิญญาณแมวเหมียวตามหลอกหลอน 4 วัน 4 คืน
6月9日 - Repeat & Repeat -- Repeat & Repeat - กาลละครั้งนึงเมื่อไม่นานมานี้ ที่ที่ว่างระหว่างช่วงตึกและลมอ่อนๆพักผ่าน ที่เป้นที่ตั้งอาณาจักรของเหล่าแมว อาณาจักรนั้นมีชื่อว่า "อาณาจักรฮะเหมียว" องค์หญิงอาณาจักรนี้อาศัยอยู่ท่ามกลางเหล่าแมวเหมียวต่าง ๆ องค์หญิงทรงพระนามว่า "Kullweet Envateria" (คิวรีส เอวาทีเรีย) สาวน้อยแมวเหมียวผมสีเงินยาวสลวย ผิวสีแทน ผู้ใส่เสื้อยืดและกางเกงยีนขาสั้น ถ้าพิจารณาดูจากภายนอกแล้วเธอคงไม่ต่างจากคนธรรมดา ถ้าไม่สังเกตจากหูและหางสีดำเงาของเธอ เธอในตอนนี้นั่งอยู่บนท่อซีเมนเก่าๆ โดยแมวประมาณ20กว่าตัวนั้งรายล้อมอยู่บนพื้นหญ้าด้านล่าง
"เอาล่ะเงียบได้แล้วเมี๊ยวๆๆ การที่เรามาเปิดประชุมตอนนี้เราทราบว่าทุกท่านคงทราบแล้วว่า ตอนนี้เหล่าสุนัขจากอาณาจักรบ๊อกๆ เริ่มขยายอำนาจและเข้ามารุกรานอาณาเขตของเราเมี๊ยว" คิวรีสกล่าวแก่เหล่าแมวเหมียว
"เราผู้นี้จึงอยากทราบว่าเห็นของทุกท่านว่า เราควรจะจัดการเรื่องนี้ยังไงดีเมี๊ยว" เธอถามต่อแก่เหล่าแมว ดูท่าการที่เหล่าแมวมาชุมนุมที่นี่อาจเป็นเพราะการเรียกประชุมของเธอก็ได้
"เมี๊ยวๆๆๆ แง้วๆๆๆ มี๊ๆๆๆๆ" เสียงเหล่าแมวด้านล่างดังขึ้นมาทันที ดูท่าพวกแมวเหมียวกำลังปรึกษากับซึ่งแมวพูดภาษาคนมะได้ขอมะอธิบาย
"อืม เอาอย่างงั้นรึเมี๊ยวๆ" คิวรีสตอบพร้อมกับทำหน้าครุ่นคิด
"ถ้าทำอย่างงั้นได้ก็ดีเหมือนกันนะเมี๊ยวๆ" เธอพูดต่อพร้อมกับพยักหน้าเห็นด้วยกับความคิดที่เหล่าแมวเสนอมา
"มีท่านได้มีความเห็นเพิ่มเติมเกี่ยวกับการปฏิบัติงานครั้งนี้มั้ย เมี๊ยว" เธอถามอีกครั้ง
"เมี๊ยวๆๆๆ" แมวสาวสีน้ำตาลตัวหนึ่งพูดขึ้น ซึ่งมันแปลมะออกมะขอบรรยาย
"ดังนั้นเราขอสรุปว่า ถ้าเหล่าสุนัขย่างล้ำเข้ามามากกว่านี้เราจะโจมตีฝ่ายนั้นอย่างไม่คิดชีวิตนะเมี๊ยว~~"
"แม้วววววววว~~~" แมวทั้งหลายขานรับคิวรีสอย่างฮึกเฮิม (นึกภาพแมวฮึกเฮิมมะออกนึกถึงแมวหยี่ตาอ้าปากหาว)
-Be right Back มีต่อ?!- ------------------------------------------------------------------------------------- อ่านแล้วอาจจะงงว่ามันคืออะไร นี้คือ Mini-series ราชินีแมวเหมียวคิวรีสค่า (อาจจะมีแบบ Series เต็มๆออกมาเร็วๆนี้อิๆ) มะได้อัพสเปซตั้งนานแน่ะอิๆ เปลี่ยน theme ให้เข้ากะหน้าฝนซะเลย งิๆๆ อ่านเรื่องด้านบนถ้าฟังภาษาแมวออกอาจจะรู้เนื้อเรื่องก่อนได้น้าอิๆ (และมันจะมีคนฟังออกมั้ยเนี่ย) อาจงงว่าทำไมชื่อ Repeat & Repeat มะค่อยเข้ากะเนื้อเรื่อง แต่ถ้าอ่านเนื้อเรื่องเต็มๆจะเข้าใจค่ะ สุดท้ายนี้เม้นให้ไอด้วยน้าแง้วๆๆ ติชมนิยายให้ทีแง้ๆๆ ใครอ่านและม่าเม้มมีโกรธ แง้วๆ Ps.ช่วงนี้ไอเปิดเทอมใหม่งานเยอะมะค่อยว่างเยยแง้วๆๆ Ps2.เดี๋ยวพี่โบกะนิดจังออกโรงแน่นอนอิๆ 5月24日 ~夏~- Summer Shadow - & Fregments ~The Heat Haze of Summer~ That summer day we spent together was glaring brightly. In the sky of new wind, we spent a precious moment together. That night when I couldn't forget the sadness, I was feeling happinessfrom the smiling face and the bit sullen faceafter your gentle hug. I wish our hands would not be separated. The countryside we walked together, the summer day we spent together, wrapped within the bright season, disappeared into the sky. That starry night we looked together, sparkles one by one. All the memories with you are each, precious treasures. Even the most beautiful images would one day fade color. You are the one,who told me the importance to move on. Your weaknesses, the dreams I've seen I would want to value them each and start walking on. The summer day we spent together, wrapped within the bright season, disappeared into the sky......... ~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~ พักจากการแต่งกลอน (คิดอยู่ใช่มั้ยว่ามันยาว)พรรณโวหาร ของฤดูร้อน แป๊บๆก๊ะจาเปิดเรียนอีกรอบแล้วซิแง้วๆๆๆยังหยุดม่าสะจายเลยชีวิตกลับมาเป็นแบบปกติ ทำงานบ้าน ทำกับข้าว นอนกลิ้งกะเจ้าเหมียวกลิ้งไปกลิ้งมาเบื่อแฮะ ออกไปจ่ายตลาดดีก่าเรา คุณป้าร้านขายขนมจีนทักตอนไปจ่ายตลาดแถมถามว่าหายไปไหนมาก๊ะบอกแกว่าไปเยี่ยมคุณพ่อเพิ่งกลับ แกก๊ะให้ขนมจีนมาครึ่งกิโล แหมเกรงใจจริงๆ เราน่าจะซื้อของมาฝากป้าแกจังเนี่ยพอกลับจากจ่ายตลาดวันแรก กลับมาถึงบ้านเกิดอาการขี้เกียจผลกระทบจากวันหยุด เลยมะได้ทำกับข้าวเอาขนมจีนที่ได้มาใส่ซีอิ๊วและก๊ะเครื่องนิดหน่อย ผักนิดนึงก๊ะกิน อร่อยดีเหมือนกันแง้วๆๆฤดูร้อนผ่านไป ฤดูฝนเข้ามา และทำไมฝนตกหนักจริงๆ แล้วจะตากผ้ายังไงล่ะเนี่ย แต่ก๊ะชอบหน้าฝนที่สุดเลยเพราะหน้าฝนทำเจ้าเหมียวนอนนิ่งๆ ไม่ไปก่อกวนที่ไหนนินา เราจะได้เอามันมากลิ้งเล่น เอามาเป็นหมอนอย่างสนุกสนานว่าแล้วก๊ะจบดีก่ายิ่งพูดยิ่งยาว ข้อความอังกฤษขั้นต้นใครมะเข้าใจช่วงไหน msn มาถามได้นาคะ ขอบคุณค่ะที่ทนอ่านค่ะ 5月19日 -Why the moon cry?-- Why the moon cry? - Full Full moon on the dark of the sky, I'm sitting on the window while sang lullaby, Oh, little child who was sleep under this sky, Please Look at the sky and think in your mind, Do you find why The Moon cry? Dark sky ,no star making a shine, How lonely little moon in the wide sky, but It's still not died 'cause of the sun still shine. Please look in my eyes Do you see the dark sky? I'm the moon that shine with your best smile. ~*~*~*~*~*~*~ นับวันยิ่งน้ำเน่าขึ้นทุกวันๆ แต่ก๊ะชอบแต่งง่ะนะคะ ช่วงนี้ลินเนจแหลกเลเวล41แย้ว ใครเล่นอยู่ Serv.5ซิบมาได้นะ IZaNamI ค่า Ps. ใครอ่านกลอนจบม่าเม้นขอให้มีอันเป็นไปแง้วๆ Ps2.กลอนนี้เกิดจากการฟังเพลง Your Magic smile และ Moon light shadow 5月14日 -Because It's was you-- Because It's was you - I'm walk down the street of life, In the name of all mights, Did I have right to stay by your side? Walk through the way in the night, In this moment I want you to hold me tight. Don't talk ,don't lie, don't mind any sight, Throw away pride and come with me through the bright light. ~*~*~*~*~*~ กลอนแปลกๆ แล้วแต่อารมณ์ค่ะ อาจไม่ค่อยคล้องจองขอประทานอภัยนะเพคะ กลอนบทนี้ใช้ตัวเชื่อมคือ -ight ดังนั้นอ่านมันจาแปลกๆหน่อยนาคะ 5นาทีก๊ะการเขียนหลอนแต่10นาทีกะการเขียนข้อวามช่วงนี้อะไรกันหนอ มีปัญหาอะไร เม้นไว้ได้เจ้าค่ะ |
|
|